NGC 4401
| NGC 4401 | |
|---|---|
| Созвездие | Гончие Псы[d] |
| Прямое восхождение | 12ч 25м 57,57с[1] |
| Астрономическая эпоха | J2000.0[d] |
| Первооткрыватель или изобретатель | Гершель, Уильям |
| Склонение | +33° 31′ 42,1″[1] |
| Радиальная скорость | 294[2] |
| Дата открытия | 1786 шеран 2 январь |
| Каталожный код | NGC 4401 |
| Красное смещение | 0,000981[2] |
NGC 4401 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.
Истори
И галактика дӀайиллинера шарахь William Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[3].
Хьосташ
- VizieR(ингалс.)
- NASA/IPAC Extragalactic Database(ингалс.)
- WikiSky-da NGC 4401: DSS2, SDSS, GALEX, IRAS, Водород α, X-Ray, Астрофото, Харита, Изображение
Билгалдахарш
- ↑ 1,0 1,1 Russell J. L., Lasker B. M., McLean B. J., Sturch C. R., Jenkner H. The Guide Star Catalog. II. Photometric and Astrometric Models and Solutions (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 1990. — Vol. 99. — P. 2059–2081. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/115484
- ↑ 2,0 2,1 Team N. Redshift obtained from literature by the Ned team prior to november 1992 — 1992. — Т. 1. — С. 1.
- ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 4401.
NGC 4377 | NGC 4378 | NGC 4379 | NGC 4380 | NGC 4381 | NGC 4382 | NGC 4383 | NGC 4384 | NGC 4385 | NGC 4386 | NGC 4387 | NGC 4388 | NGC 4389 | NGC 4390 | NGC 4391 | NGC 4392 | NGC 4393 | NGC 4394 | NGC 4395 | NGC 4396 | NGC 4397 | NGC 4398 | NGC 4399 | NGC 4400 | NGC 4401 | NGC 4402 | NGC 4403 | NGC 4404 | NGC 4405 | NGC 4406 | NGC 4407 | NGC 4408 | NGC 4409 | NGC 4410 | NGC 4411 | NGC 4412 | NGC 4413 | NGC 4414 | NGC 4415 | NGC 4416 | NGC 4417 | NGC 4418 | NGC 4419 | NGC 4420 | NGC 4421 | NGC 4422 | NGC 4423 | NGC 4424 | NGC 4425 | NGC 4426
ХӀара чекхбаккханза йаззам бу космосин объектех лаьцна. ГӀодехьа РУВИКИна, хӀара йаззам тӀебуьзна. |