Чулацаман тӀегӀо

NGC 4385

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 4385
Морфологический тип галактики S0[1]
Расстояние от Земли 32,5[2]
Дата открытия 1865 шеран 22 март
Красное смещение 0,0071[3]
Созвездие Дева[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 14,12[4]
Первооткрыватель или изобретатель Альберт Март[d]
Каталожный код NGC 4385, IRAS F12231+0051, IRAS 12231+0050, PGC 40564, 2MASX J12254281+0034213, UGC 7515, MCG+00-32-009, EVCC 2102, Z 14-34, Z 1223.2+0052, UZC J122542.8+003421, PSCz Q12231+0050, SDSS J122542.80+003421.4, HIPASS J1225+00, LEDA 40564, SCHG 1223+279, SCHG 1223+008, [DML87] 658, Gaia DR2 3696844412286386816
Радиальная скорость 2139[5]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Склонение +0° 34′ 21,279221919″[6]
Прямое восхождение 12ч 25м 42,8108150606с[6]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 4385 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь Albert Marth цӀе йолу Германин астрономо, 121.92 см (48 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[7].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ Voyer E. N., Boselli A., Boissier S., Heinis S., Cortese L., Ferrarese L., Cote P., J.-C. Cuillandre, Gwyn S. D. J., Peng E. W. et al. The GALEX Ultraviolet Virgo Cluster Survey (GUViCS) III. The ultraviolet source catalogs (инг.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2014. — Vol. 569. — P. 124–124. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201322511 — arXiv:1405.4344
  2. ↑ Cappellari M., Emsellem E., Krajnović D., McDermid R. M., Kleijn G. A. V., Scott N., Young L. M., Blitz L., Bois M., Bureau M. et al. The ATLAS3D project - I. A volume-limited sample of 260 nearby early-type galaxies: science goals and selection criteria (инг.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2011. — Vol. 413, Iss. 2. — P. 813–836. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2010.18174.X — arXiv:1012.1551
  3. ↑ Weedman D. W. The most luminous starbursts in the Universe — 2008. — doi:10.1086/591123 — arXiv:0806.4101
  4. ↑ M.-P. Véron-Cetty, Véron P. A catalogue of quasars and active nuclei: 13th edition (инг.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2010. — Vol. 518. — P. 10–10. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201014188
  5. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  6. ↑ 6,0 6,1 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  7. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 4385.