Чулацаман тӀегӀо

NGC 4386

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 4386
Морфологический тип галактики S0[1], SAB0[2]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1797 шеран 10 декабрь
Красное смещение 0,005724 ± 0,000284[3]
Созвездие Дракон[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 15,7863 ± 0,0136[4], 9,451 ± 0,012[5], 8,711 ± 0,013[5], 8,495 ± 0,017[5], 12,6[1]
Первооткрыватель или изобретатель Гершель, Уильям
Каталожный код NGC 4386, MCG+13-09-027, PGC 40378, UGC 7491, 2MASX J12242831+7531440, Z 352-33, Z 1222.1+7549, UZC J122428.3+753144, LEDA 40378, Gaia DR2 1692479210709171328
Радиальная скорость 1648[6][7]
Прямое восхождение 12ч 24м 28,3869608234с[4]
Склонение +75° 31′ 44,29846356″[4]
Расстояние от Земли 27,16 ± 0,14[8][6], 27,16[6]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 4386 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь William Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[9].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,0 1,1 SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Erwin P., Debattista V. P. Peanuts at an angle: detecting and measuring the three-dimensional structure of bars in moderately inclined galaxies (инг.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2013. — Vol. 431, Iss. 4. — P. 3060–3086. — 27 p. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1093/MNRAS/STT385 — arXiv:1301.0638
  3. ↑ Paturel G., Dubois P., Petit C., Woelfel F. Comparison LEDA/SIMBAD octobre 2002. Catalogue to be published in 2003 (инг.) — 2002.
  4. ↑ 4,0 4,1 4,2 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  5. ↑ 5,0 5,1 5,2 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  6. ↑ 6,0 6,1 6,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  7. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  8. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  9. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 4386.