Чулацаман тӀегӀо

NGC 4383

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 4383
Морфологический тип галактики Sa[1], SA0/a[2]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1862 шеран 23 май
Красное смещение 0,0057[3], 0,0057 ± 1[3], 0,0057 ± 1,0E−5[3]
Созвездие Волосы Вероники[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 12,12 ± 0,1[4]
Первооткрыватель или изобретатель Шёнфельд, Эдуард[d]
Каталожный код NGC 4383, MCG+03-32-030, IRAS F12229+1644, IRAS 12228+1644, UGC 7507, PGC 40516, 2MASX J12252551+1628120, VCC 801, EVCC 555, SDSS J122525.40+162810.2, SDSS J122525.52+162812.4, NVSS B122253+164447, Z 99-44, UZC J122525.5+162812, Z 1222.9+1645, PSCz Q12228+1644, LEDA 40516, [DML87] 657, HIPASS J1225+16, [SLK2004] 697
Радиальная скорость 1708[5]
Прямое восхождение 12ч 25м 25,518с[6]
Склонение +16° 28′ 12,02″[6]
Расстояние от Земли 16,5[7]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 4383 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь Eduard Schönfeld цӀе йолу Германин астрономо, 15.24 см (6 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[8].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Ann H. B., Seo M., Ha D. K. A catalog of visually classified galaxies in the local (z ~ 0.01) universe // (unknown type) — 2015. — Т. 217, вип. 2. — С. 27. — doi:10.1088/0067-0049/217/2/27 — arXiv:1502.03545
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 ADELMAN-McCARTHY J. K., et A. The SDSS Photometric Catalog, Release 7 — 2009. — Т. 2294. — С. 0.
  4. ↑ de Paz A. G., Boissier S., Madore B. F., Seibert M., Joe Y. H., Wyder T. K., Thilker D., Bianchi L., Soo‐Chang Rey, Barlow T. A. та ін. The GALEX Ultraviolet Atlas of Nearby Galaxies // (unknown type) — 2007. — Т. 173, вип. 2. — С. 185–255. — doi:10.1086/516636 — arXiv:astro-ph/0606440
  5. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  6. ↑ 6,0 6,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  7. ↑ Cappellari M., Emsellem E., Krajnović D., McDermid R. M., Kleijn G. A. V., Scott N., Young L. M., Blitz L., Bois M., Bureau M. et al. The ATLAS3D project - I. A volume-limited sample of 260 nearby early-type galaxies: science goals and selection criteria (инг.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2011. — Vol. 413, Iss. 2. — P. 813–836. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2010.18174.X — arXiv:1012.1551
  8. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 4383.