Чулацаман тӀегӀо

NGC 4377

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 4377
Морфологический тип галактики S0[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1784 шеран 19 февраль
Красное смещение 0,004573 ± 4,7E−5[2]
Созвездие Волосы Вероники[d]
Изображение
Склонение +14° 45′ 43,98″[3]
Первооткрыватель или изобретатель Гершель, Уильям
Прямое восхождение 12ч 25м 12,308с[3]
Радиальная скорость 1359[4][5]
Видимая звёздная величина 12,5[6], 9,729 ± 0,01[3], 9,059 ± 0,014[3], 8,829 ± 0,016[3], 14,364 ± 0,003[7], 12,5 ± 0,002[7], 11,726 ± 0,002[7], 11,3 ± 0,002[7], 11,016 ± 0,002[7]
Каталожный код NGC 4377, MCG+03-32-025, IRAS F12226+1502, UGC 7501, PGC 40477, 2MASX J12251230+1445439, VCC 778, EVCC 2096, Z 99-41, UZC J122512.4+144544, Z 1222.7+1502, SDSS J122512.33+144543.7, LEDA 40477
Расстояние от Земли 17,7[4]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 4377 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь William Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[8].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ Voyer E. N., Boselli A., Boissier S., Heinis S., Cortese L., Ferrarese L., Cote P., J.-C. Cuillandre, Gwyn S. D. J., Peng E. W. et al. The GALEX Ultraviolet Virgo Cluster Survey (GUViCS) III. The ultraviolet source catalogs (инг.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2014. — Vol. 569. — P. 124–124. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201322511 — arXiv:1405.4344
  2. ↑ Binggeli B., Sandage A., Tammann G. A. Studies of the Virgo Cluster. II - A catalog of 2096 galaxies in the Virgo Cluster area. V - Luminosity functions of Virgo Cluster galaxies (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 1985. — Vol. 90. — P. 1681–1758. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/113874
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  4. ↑ 4,0 4,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  5. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  6. ↑ Falco E. E., Kurtz M. J., Geller M. J., Huchra J. P., Peters J., Berlind P., Mink D. J., Tokarz S. P., Elwell B. The Updated Zwicky Catalog (UZC) (инг.) // Publications of the Astronomical Society of the Pacific — University of Chicago Press, 1999. — Vol. 111, Iss. 758. — P. 438–452. — ISSN 0004-6280; 1538-3873 — doi:10.1086/316343 — arXiv:astro-ph/9904265
  7. ↑ 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 ADELMAN-McCARTHY J. K., et A. The SDSS Photometric Catalog, Release 7 — 2009. — Т. 2294. — С. 0.
  8. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 4377.