Чулацаман тӀегӀо

NGC 4353

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 4353
Морфологический тип галактики Sc(dSc)[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1881
Красное смещение 0,00376[2], 0,00376 ± 7[2], 0,00376 ± 7,0E−5[2]
Созвездие Дева[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 13,6
Первооткрыватель или изобретатель Кристиан Генрих Фридрих Петерс[d]
Каталожный код NGC 4353, PGC 40303, MCG+01-32-043, VCC 688, AGC 220502, EVCC 502, IC 3266, SDSS J122400.25+074706.6, UZC J122400.2+074705, Z 1221.4+0804, Z 42-77, 2MFGC 9759, IC 3265, LEDA 40303
Радиальная скорость 1120[3]
Прямое восхождение 12ч 24м 0,255с[2]
Склонение +7° 47′ 6,64″[2]
Расстояние от Земли 19,05[3]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 4353 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь Christian Peters цӀе йолу Германи-Америкин астрономо, 34.29 см (13.5 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[4].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ Voyer E. N., Boselli A., Boissier S., Heinis S., Cortese L., Ferrarese L., Cote P., J.-C. Cuillandre, Gwyn S. D. J., Peng E. W. et al. The GALEX Ultraviolet Virgo Cluster Survey (GUViCS) III. The ultraviolet source catalogs (инг.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2014. — Vol. 569. — P. 124–124. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201322511 — arXiv:1405.4344
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 ADELMAN-McCARTHY J. K., et A. The SDSS Photometric Catalog, Release 7 — 2009. — Т. 2294. — С. 0.
  3. ↑ 3,0 3,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 4353.