Чулацаман тӀегӀо

NGC 4361

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 4361
Склонение собственного движения −10,317 ± 0,094[1]
Расстояние от Земли 1027,2214 ± 79,6664[1]
Дата открытия 1785 шеран 7 февраль
Спектральный класс [WC][2]
Созвездие Ворон[d]
Каталожный код NGC 4361, HD 107969, IRAS 12219-1830, ESO 573-19, IRAS F12219-1830, 2MASS J12243075-1847054, NVSS J122430-184704, BD-17 3614, GCRV 7449, PK 294+43 1, 1RXS J122432.2-184700, 2EUVE J1224-18.7, EUVE J1224-18.7, SCM 67, WEB 10763, Gaia DR2 3519614068578061568
Прямое восхождение собственного движения −4,43 ± 0,143[1]
Параллакс 0,9735 ± 0,0755[1]
Изображение
Видимая звёздная величина 13,2[3]
Эффективная температура 82 000[4]
Первооткрыватель или изобретатель Гершель, Уильям
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Радиальная скорость 10[5]
Прямое восхождение 12ч 24м 30,7509091298с[1]
Склонение −18° 47′ 5,564628299″[1]
Поверхностная гравитация 316 000[4]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 4361 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь William Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[6].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  2. ↑ Cannon A. J., Pickering E. C. The Henry Draper catalogue : 12h, 13h, and 14h — 1920. — Т. 95. — С. 0.
  3. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  4. ↑ 4,0 4,1 Khan I., Worthey G. Hot star extension to the Hubble Space Telescope stellar spectral library (инг.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2018. — Vol. 615. — P. 115–115. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201732545 — arXiv:1804.00029
  5. ↑ Duflot M., Figon P., Meyssonnier N. Vitesses radiales. Catalogue WEB: Wilson Evans Batten. Radial velocities: The Wilson-Evans-Batten catalogue — 1995. — Т. 114. — С. 269–280.
  6. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 4361.