Чулацаман тӀегӀо

NGC 4389

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 4389
Морфологический тип галактики SBb[1]
Расстояние от Земли 9,33[2]
Дата открытия 1788 шеран 10 апрель
Красное смещение 0,00238 ± 1,0E−5[3]
Созвездие Гончие Псы[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 12
Первооткрыватель или изобретатель Гершель, Уильям
Каталожный код NGC 4389, MCG+08-23-028, PGC 40537, UGC 7514, 2MASX J12253509+4541048, Z 244-14, UZC J122535.4+454104, Z 1223.1+4558, SDSS J122534.60+454106.8, LEDA 40537
Радиальная скорость 716[2]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Склонение +45° 41′ 4,81″[4]
Прямое восхождение 12ч 25м 35,098с[4]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 4389 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь William Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[5].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ Ann H. B., Seo M., Ha D. K. A catalog of visually classified galaxies in the local (z ~ 0.01) universe // (unknown type) — 2015. — Т. 217, вип. 2. — С. 27. — doi:10.1088/0067-0049/217/2/27 — arXiv:1502.03545
  2. ↑ 2,0 2,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  3. ↑ ADELMAN-McCARTHY J. K., et A. The SDSS Photometric Catalog, Release 7 — 2009. — Т. 2294. — С. 0.
  4. ↑ 4,0 4,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  5. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 4389.