Чулацаман тӀегӀо

NGC 4413

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 4413
Склонение собственного движения 0,967 ± 0,876[1]
Расстояние от Земли 15,07[2]
Дата открытия 1784 шеран 17 апрель
Красное смещение 0,00034[3][4]
Созвездие Дева[d]
Видимая звёздная величина 12,25 ± 0,16[5]
Параллакс 0,6622 ± 0,6361[1]
Изображение
Каталожный код NGC 4413, MCG+02-32-049, NGC 4407, IRAS 12239+1253, IRAS F12239+1253, UGC 7538, PGC 40705, 2MASX J12263225+1236390, VCC 912, EVCC 609, Z 1224.0+1253, Z 70-76, ALFALFA 1-318, UZC J122632.2+123639, PSCz Q12239+1253, SDSS J122632.24+123638.3, LEDA 40705
Прямое восхождение 12ч 26м 32,232297395с[1]
Первооткрыватель или изобретатель Гершель, Уильям
Морфологический тип галактики SBab, Sbc[6]
Радиальная скорость 95[2][7]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Склонение +12° 36′ 38,412408309″[1]
Прямое восхождение собственного движения −1,021 ± 1,276[1]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 4413 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь William Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[8].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  2. ↑ 2,0 2,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  3. ↑ Gavazzi G., Savorgnan G., Fumagalli M. The complete census of optically selected AGNs in the Coma supercluster: the dependence of AGN activity on the local environment (инг.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2011. — Vol. 534. — P. 31–31. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201117461 — arXiv:1107.3702
  4. ↑ Giovanelli R., Haynes M. P., Kent B. R., Saintonge A., Altaf A., Balonek T., Brown S., Catinella B., Furniss A., Goldstein J. et al. The Arecibo Legacy Fast ALFA Survey. III. H i Source Catalog of the Northern Virgo Cluster Region (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2007. — Vol. 133, Iss. 6. — P. 2569–2583. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/516635 — arXiv:astro-ph/0702316
  5. ↑ de Paz A. G., Boissier S., Madore B. F., Seibert M., Joe Y. H., Wyder T. K., Thilker D., Bianchi L., Soo‐Chang Rey, Barlow T. A. та ін. The GALEX Ultraviolet Atlas of Nearby Galaxies // (unknown type) — 2007. — Т. 173, вип. 2. — С. 185–255. — doi:10.1086/516636 — arXiv:astro-ph/0606440
  6. ↑ Voyer E. N., Boselli A., Boissier S., Heinis S., Cortese L., Ferrarese L., Cote P., J.-C. Cuillandre, Gwyn S. D. J., Peng E. W. et al. The GALEX Ultraviolet Virgo Cluster Survey (GUViCS) III. The ultraviolet source catalogs (инг.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2014. — Vol. 569. — P. 124–124. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201322511 — arXiv:1405.4344
  7. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  8. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 4413.