Чулацаман тӀегӀо

NGC 4414

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 4414
Прямое восхождение 12ч 26м 27,089с[1]
Расстояние от Земли 62 000 000, 17,86[2]
Дата открытия 1785 шеран 13 март
Красное смещение 0,002345[3]
Созвездие Волосы Вероники[d]
Изображение
Каталожный код NGC 4414, PGC 40692, UGC 7539, 2MASX J12262708+3113247, IRAS F12239+3130, MCG+05-29-085, IRAS 12239+3129, 7C 122358.00+313003.00, 6C 122358+313005, NVSS J122627+311326, Z 1224.0+3130, Z 158-108, 1RXS J122627.3+311322, UZC J122626.9+311324, PSCz Q12239+3129, SDSS J122627.12+311324.5, CAIRNS J122626.88+311323.3, LEDA 40692, [KVB99] 19, RX J1226.4+3113, B2.1 1223+31, GB6 B1223+3130, WB 1223+3130, [DC78] UGC 7539, [NKB95] N4414
Первооткрыватель или изобретатель Гершель, Уильям
Видимая звёздная величина 10,12 ± 0,13[4]
Радиальная скорость 714[2][5]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Склонение +31° 13′ 24,76″[1]
Морфологический тип галактики Sc[6], SAc[7]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 4414 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь William Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[8].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,0 1,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  2. ↑ 2,0 2,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  3. ↑ Rines K., Geller M. J., Kurtz M. J., Diaferio A. CAIRNS: the cluster and infall region nearby survey. I. Redshifts and mass profiles (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2003. — Vol. 126. — P. 2152–2170. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/378599 — arXiv:astro-ph/0306538
  4. ↑ de Paz A. G., Boissier S., Madore B. F., Seibert M., Joe Y. H., Wyder T. K., Thilker D., Bianchi L., Soo‐Chang Rey, Barlow T. A. та ін. The GALEX Ultraviolet Atlas of Nearby Galaxies // (unknown type) — 2007. — Т. 173, вип. 2. — С. 185–255. — doi:10.1086/516636 — arXiv:astro-ph/0606440
  5. ↑ Courtois H. M., Tully R. B., Makarov D. I., Mitronova S., Koribalski B., Karachentsev I. D., Fisher J. R. Cosmic flows: Green Bank Telescope and Parkes H I observations (инг.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2011. — Vol. 414. — P. 2005–2016. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2011.18515.X — arXiv:1101.3802
  6. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  7. ↑ Ann H. B., Seo M., Ha D. K. A catalog of visually classified galaxies in the local (z ~ 0.01) universe // (unknown type) — 2015. — Т. 217, вип. 2. — С. 27. — doi:10.1088/0067-0049/217/2/27 — arXiv:1502.03545
  8. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 4414.