Чулацаман тӀегӀо

NGC 449

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 449
Морфологический тип галактики Sb, SB0[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1881 шеран 11 ноябрь
Красное смещение 0,016044 ± 6,6E−5, 0,016044 ± 7,0E−5[2]
Созвездие Рыбы[d]
Изображение
Первооткрыватель или изобретатель Эдуард Стефан[d]
Видимая звёздная величина 14,96[3]
Радиальная скорость 4689,1 ± 31,2[4]
Каталожный код NGC 449, PGC 4587, 2MASX J01160722+3305218, MCG+05-04-009, IRAS F01133+3249, IRAS 01133+3249, IC 1661, Z 502-18, UZC J011607.3+330518, Z 0113.3+3250, PSCz Q01133+3249, SDSS J011607.20+330521.7, NVSS J011607+330521, 1RXS J011607.8+330524, LEDA 4587, INTREF 75, [HB91] 0113+328, GB6 B0113+3249, [DML87] 26, Gaia DR2 313817081177711872
Склонение +33° 05′ 21,65115334″[5]
Прямое восхождение 1ч 16м 7,209668281с[5]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 449 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь Edouard Stephan цӀе йолу Францин астрономо, 80.01 см (31.5 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[6].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Paturel G., Dubois P., Petit C., Woelfel F. Comparison LEDA/SIMBAD octobre 2002. Catalogue to be published in 2003 (инг.) — 2002.
  3. ↑ M.-P. Véron-Cetty, Véron P. A catalogue of quasars and active nuclei: 13th edition (инг.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2010. — Vol. 518. — P. 10–10. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201014188
  4. ↑ Remco C. E. van den Bosch, Gebhardt K., Gültekin K., Yıldırım A., Walsh J. L. Hunting for supermassive black holes in nearby galaxies with the Hobby-Eberly telescope // (unknown type) — 2015. — Т. 218, вип. 1. — С. 10. — doi:10.1088/0067-0049/218/1/10 — arXiv:1502.00632
  5. ↑ 5,0 5,1 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  6. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 449.