NGC 458
Арахьара хатӀ
| NGC 458 | |
|---|---|
| Созвездие | Тукан[d] |
| Прямое восхождение | 1ч 14м 53,36с[1] |
| Каталожный код | NGC 458, ESO 51-26 |
| Первооткрыватель или изобретатель | Джеймс Данлоп[d] |
| Дата открытия | 1826 шеран 6 сентябрь |
| Видимая звёздная величина | 11,66 ± 0,13[1] |
| Астрономическая эпоха | J2000.0[d] |
| Склонение | −71° 32′ 58,7″[1] |
![]() | |
| РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь | |
NGC 458 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.
Истори
И галактика дӀайиллинера шарахь James Dunlop цӀе йолу Шотландин астрономо, 22.86 см (9 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[2].
Хьосташ
- VizieR(ингалс.)
- NASA/IPAC Extragalactic Database(ингалс.)
- WikiSky-da NGC 458: DSS2, SDSS, GALEX, IRAS, Водород α, X-Ray, Астрофото, Харита, Изображение
Билгалдахарш
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Rafelski M., Zaritsky D. The star clusters of the Small Magellanic Cloud: age distribution (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2005. — Vol. 129. — P. 2701–2713. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/424938 — arXiv:astro-ph/0408186
- ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 458.
NGC 434 | NGC 435 | NGC 436 | NGC 437 | NGC 438 | NGC 439 | NGC 440 | NGC 441 | NGC 442 | NGC 443 | NGC 444 | NGC 445 | NGC 446 | NGC 447 | NGC 448 | NGC 449 | NGC 450 | NGC 451 | NGC 452 | NGC 453 | NGC 454 | NGC 455 | NGC 456 | NGC 457 | NGC 458 | NGC 459 | NGC 460 | NGC 461 | NGC 462 | NGC 463 | NGC 464 | NGC 465 | NGC 466 | NGC 467 | NGC 468 | NGC 469 | NGC 470 | NGC 471 | NGC 472 | NGC 473 | NGC 474 | NGC 475 | NGC 476 | NGC 477 | NGC 478 | NGC 479 | NGC 480 | NGC 481 | NGC 482 | NGC 483
ХӀара чекхбаккханза йаззам бу космосин объектех лаьцна. ГӀодехьа РУВИКИна, хӀара йаззам тӀебуьзна. |
