Чулацаман тӀегӀо

NGC 454

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 454
Прямое восхождение 1ч 14м 22,93с[1]
Склонение −55° 23′ 55,4″[1]
Морфологический тип галактики Ir[1]
Созвездие Феникс[d]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Видимая звёздная величина 14,26[1]
Дата открытия 1834 шеран 5 октябрь
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Радиальная скорость 3560 ± 0[2]
Изображение
Каталожный код NGC 454, AM 0112-554, ESO 151-36, SGC 011220-5539.7, APMBGC 151-047+032, PBC J0114.4-5524
Красное смещение 0,012158, 0,0122[3]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 454 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь John Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[4].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Loveday J. The APM Bright Galaxy Catalogue (инг.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 1996. — Vol. 278, Iss. 4. — P. 1025–1048. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1093/MNRAS/278.4.1025 — arXiv:astro-ph/9603040
  2. ↑ Johansson L. Activity in the central parts of interacting galaxies: the starburst galaxy NGC 454 (инг.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 1988. — Vol. 191. — P. 29–38. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846
  3. ↑ Sargsyan L., Lebouteiller V., Weedman D., Bernard-Salas J., Engels D., Stacey G., Houck J., Barry D., Miles J., Samsonyan A. [C II 158 μm LUMINOSITIES AND STAR FORMATION RATE IN DUSTY STARBURSTS AND ACTIVE GALACTIC NUCLEI] (инг.) // The Astrophysical Journal / E. Vishniac — IOP Publishing, 2012. — Vol. 755, Iss. 2. — P. 171. — ISSN 0004-637X; 1538-4357 — doi:10.1088/0004-637X/755/2/171 — arXiv:1206.5435
  4. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 454.