Чулацаман тӀегӀо

NGC 434

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 434
Морфологический тип галактики Sa[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1834 шеран 28 октябрь
Красное смещение 0,016228 ± 0,000387, 0,016425 ± 8,7E−5[2]
Созвездие Тукан[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 12
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Каталожный код NGC 434, PGC 4325, ESO 113-23, 2MASX J01121411-5814525, ESO-LV 113-0230, 6dFGS gJ011214.1-581453, SGC 011013-5830.7, HIPASS J0111-58, LEDA 4325, Gaia DR2 4910103026213796864
Радиальная скорость 4925[3]
Прямое восхождение 1ч 12м 14,1338427001с[4]
Склонение −58° 14′ 52,911530693″[4]
Расстояние от Земли 66,56[5]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 434 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь John Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[6].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Da C. L. N., Pellegrini P. S., Davis M., Meiksin A., Sargent W. L. W., Tonry J. L. Southern Sky Redshift Survey: The catalog // (unknown type) — 1991. — Т. 75. — С. 935–964. — doi:10.1086/191555
  3. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  4. ↑ 4,0 4,1 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  5. ↑ Crook A. C., Huchra J. P., Martimbeau N., Jarrett T., Macri L. M. Groups of Galaxies in the Two Micron All Sky Redshift Survey (инг.) // (unknown type) — 2007. — Vol. 655, Iss. 2. — P. 790–813. — doi:10.1086/510201 — arXiv:astro-ph/0610732
  6. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 434.