Чулацаман тӀегӀо

NGC 425

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 425
Морфологический тип галактики S?, S[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1879 шеран 11 октябрь
Красное смещение 0,021395 ± 0,000143[2]
Созвездие Андромеда (седарчийн гулам)
Изображение
Видимая звёздная величина 12,7
Первооткрыватель или изобретатель Эдуард Стефан[d]
Каталожный код NGC 425, UGC 758, IRAS F01101+3830, 2MASX J01130255+3846060, IRAS 01102+3830, MCG+06-03-023, PGC 4379, Z 520-26, UZC J011302.6+384605, Z 0110.2+3830, PSCz Q01102+3830, LEDA 4379, Gaia DR2 370281573109846400
Радиальная скорость 6413[3]
Прямое восхождение 1ч 13м 2,5899689746с[4]
Склонение +38° 46′ 6,292321951″[4]
Расстояние от Земли 85,97[5]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 425 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь Edouard Stephan цӀе йолу Францин астрономо, 80.01 см (31.5 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[6].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Paturel G., Dubois P., Petit C., Woelfel F. Comparison LEDA/SIMBAD octobre 2002. Catalogue to be published in 2003 (инг.) — 2002.
  3. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  4. ↑ 4,0 4,1 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  5. ↑ Crook A. C., Huchra J. P., Martimbeau N., Jarrett T., Macri L. M. Groups of Galaxies in the Two Micron All Sky Redshift Survey (инг.) // (unknown type) — 2007. — Vol. 655, Iss. 2. — P. 790–813. — doi:10.1086/510201 — arXiv:astro-ph/0610732
  6. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 425.