Чулацаман тӀегӀо

NGC 429

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 429
Морфологический тип галактики S0, -2[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1786 шеран 20 декабрь
Красное смещение 0,018793 ± 4,3E−5, 0,01877 ± 1,0E−5[2]
Созвездие Кит[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 13,4
Первооткрыватель или изобретатель Гершель, Уильям
Каталожный код NGC 429, PGC 4368, UGC 762, 2MASX J01125745-0020416, MCG+00-04-037, Z 385-27, 6dFGS gJ011257.4-002042, SDSS J011257.42-002041.9, Z 0110.4-0036, UZC J011257.4-002041, CAIRNS J011257.41-002042.0, CAIRNS J011257.42-002041.9, LEDA 4368
Радиальная скорость 5633[3][4]
Прямое восхождение 1ч 12м 57,454с[5]
Склонение −0° 20′ 41,69″[5]
Расстояние от Земли 81,28[3]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 429 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь William Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[6].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ Baillard A., Bertin E., Lapparent V. d., Fouqué P., Arnouts S., Mellier Y., J.-F. Leborgne, Prugniel P., Pelló R., Makarova L. et al. The EFIGI catalogue of 4458 nearby galaxies with detailed morphology (инг.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2011. — Vol. 532. — P. 74–74. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201016423 — arXiv:1103.5734
  2. ↑ Ahn C. P., Alexandroff R., Anderson S. F., Prieto C. A., Bailey S., Anderton T., Barnes R., Andrews B. H., Aubourg É., Balbinot E. et al. The ninth data release of the Sloan Digital Sky Survey: first spectroscopic data from the SDSS-III baryon oscillation spectroscopic survey (инг.) // (unknown type) — 2012. — Vol. 203, Iss. 2. — P. 21. — doi:10.1088/0067-0049/203/2/21 — arXiv:1207.7137
  3. ↑ 3,0 3,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  5. ↑ 5,0 5,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  6. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 429.