Чулацаман тӀегӀо

NGC 4480

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 4480
Морфологический тип галактики SBc, Sb[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1786 шеран 2 февраль
Красное смещение 0,00816[2]
Созвездие Дева[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 12,4
Первооткрыватель или изобретатель Гершель, Уильям
Каталожный код NGC 4480, MCG+01-32-087, IRAS F12278+0431, IRAS 12278+0431, PGC 41317, UGC 7647, 2MASX J12302678+0414472, VCC 1290, EVCC 776, SDSS J123026.78+041447.6, NVSS B122753+043135, Z 42-139, Z 1227.9+0431, UZC J123026.8+041448, PSCz Q12278+0431, LEDA 41317
Радиальная скорость 2437 ± 1[3]
Прямое восхождение 12ч 30м 26,781с[4]
Склонение +4° 14′ 47,3″[4]
Расстояние от Земли 41,69[5]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 4480 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь William Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[6].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ Voyer E. N., Boselli A., Boissier S., Heinis S., Cortese L., Ferrarese L., Cote P., J.-C. Cuillandre, Gwyn S. D. J., Peng E. W. et al. The GALEX Ultraviolet Virgo Cluster Survey (GUViCS) III. The ultraviolet source catalogs (инг.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2014. — Vol. 569. — P. 124–124. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201322511 — arXiv:1405.4344
  2. ↑ Stocke J. T., Keeney B. A., Danforth C. W., Syphers D., Yamamoto H., Shull J. M., Green J. C., Froning C., Savage B. D., Wakker B. et al. Absorption-line detections of 10^5^-10^6^ K gas in spiral-rich groups of galaxies (инг.) // (unknown type) — 2014. — Vol. 791. — P. 128. — doi:10.1088/0004-637X/791/2/128 — arXiv:1405.4307
  3. ↑ Driel W. v., Butcher Z., Schneider S., Lehnert M. D., Minchin R., S.-L. Blyth, Chemin L., Hallet N., Joseph T., Kotze P. et al. NIBLES: an H I census of stellar mass selected SDSS galaxies (инг.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2016. — Vol. 595. — P. 118. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201528048 — arXiv:1607.02787
  4. ↑ 4,0 4,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  5. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  6. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 4480.