Чулацаман тӀегӀо

NGC 4456

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 4456
Созвездие Гидра[d]
Морфологический тип галактики Sb[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Каталожный код NGC 4456, PGC 40922, IRAS 12252-2949, 2MASX J12275243-3005510, ESO 441-30, IRAS F12252-2949, MCG-05-30-002, PGC 40925, NVSS J122752-300550, ESO-LV 441-0300, 6dFGS gJ122752.4-300551, SGC 122514-2949.3, PSCz Q12252-2949, LEDA 40925, LEDA 40922, FLASH J122752.22-300553.6
Видимая звёздная величина 13,3
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Дата открытия 1835 шеран 30 март
Расстояние от Земли 79,07[2]
Радиальная скорость 6156[2]
Прямое восхождение 12ч 27м 52,43с[3]
Склонение −30° 05′ 51,05″[3]
Красное смещение 0,020508 ± 0,000357[4]

NGC 4456 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь John Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[5].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ 2,0 2,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  3. ↑ 3,0 3,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  4. ↑ Paturel G., Dubois P., Petit C., Woelfel F. Comparison LEDA/SIMBAD octobre 2002. Catalogue to be published in 2003 (инг.) — 2002.
  5. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 4456.