Чулацаман тӀегӀо

NGC 4441

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 4441
Морфологический тип галактики SA0[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1790 шеран 20 март
Красное смещение 0,00888 ± 1,0E−5[2]
Созвездие Дракон[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 12,5
Первооткрыватель или изобретатель Гершель, Уильям
Каталожный код NGC 4441, 2MASX J12272040+6448056, IRAS F12250+6504, MCG+11-15-056, IRAS 12250+6504, PGC 40836, UGC 7572, PSCz Q12250+6504, SDSS J122720.36+644805.3, UZC J122720.4+644806, Z 1225.0+6505, Z 315-39, LEDA 40836, SDSS J122720.35+644805.4
Радиальная скорость 2664[3][4]
Прямое восхождение 12ч 27м 20,402с[5]
Склонение +64° 48′ 5,64″[5]
Расстояние от Земли 19,32 ± 0,14[6][3], 19,32[3]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 4441 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь William Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[7].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ Ann H. B., Seo M., Ha D. K. A catalog of visually classified galaxies in the local (z ~ 0.01) universe // (unknown type) — 2015. — Т. 217, вип. 2. — С. 27. — doi:10.1088/0067-0049/217/2/27 — arXiv:1502.03545
  2. ↑ Ahn C. P., Alexandroff R., Anderson S. F., Prieto C. A., Bailey S., Anderton T., Barnes R., Andrews B. H., Aubourg É., Balbinot E. et al. The ninth data release of the Sloan Digital Sky Survey: first spectroscopic data from the SDSS-III baryon oscillation spectroscopic survey (инг.) // (unknown type) — 2012. — Vol. 203, Iss. 2. — P. 21. — doi:10.1088/0067-0049/203/2/21 — arXiv:1207.7137
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  5. ↑ 5,0 5,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  6. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  7. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 4441.