Чулацаман тӀегӀо

NGC 4484

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 4484
Созвездие Дева[d]
Морфологический тип галактики Sc[1]
Дата открытия 1828 шеран 9 март
Изображение
Каталожный код NGC 4484, MCG-02-32-013, IRAS 12262-1122, PGC 41087, IRAS F12262-1122, 2MASX J12285267-1139073, 6dFGS gJ122852.7-113907, HIPASS J1228-11, LCRS B122617.2-112232, NVSS J122852-113903, PSCz Q12262-1122, LEDA 41087, [SLK2004] 713
Видимая звёздная величина 13,6
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Радиальная скорость 5013[2]
Прямое восхождение 12ч 28м 52,676с[3]
Склонение −11° 39′ 7,34″[3]

NGC 4484 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь John Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[4].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  3. ↑ 3,0 3,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  4. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 4484.