Чулацаман тӀегӀо

NGC 4487

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 4487
Склонение собственного движения −0,198 ± 0,313[1]
Расстояние от Земли 12,3[2]
Дата открытия 1789
Красное смещение 0,003459 ± 1,7E−5[3]
Созвездие Дева[d]
Видимая звёздная величина 11
Изображение
Каталожный код NGC 4487, IRAS F12284-0746, MCG-01-32-021, IRAS 12285-0746, PGC 41399, 2MASX J12310446-0803140, GSC 05527-01802, HIPASS J1231-08, 6dFGS gJ123104.5-080314, PSCz Q12285-0746, LEDA 41399, Gaia DR2 3580212341977968512
Прямое восхождение 12ч 31м 4,4737580846с[1]
Первооткрыватель или изобретатель Гершель, Уильям
Морфологический тип галактики SBc, SAB(rs)cd[4]
Радиальная скорость 1036[2][5]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Склонение −8° 03′ 14,5453806″[1]
Прямое восхождение собственного движения −0,527 ± 0,587[1]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 4487 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь William Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[6].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  2. ↑ 2,0 2,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  3. ↑ Richter O.-G., Huchtmeirer W. K. HI observations of galaxies in between the Local and the Hydra/Centaurus superclusters — 1987. — Т. 68. — С. 427–467.
  4. ↑ Crowther P. A. On the association between core-collapse supernovae and HII regions (инг.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2013. — Vol. 428. — P. 1927–1943. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1093/MNRAS/STS145 — arXiv:1210.1126
  5. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  6. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 4487.