Чулацаман тӀегӀо

NGC 4495

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 4495
Морфологический тип галактики Sab[1], E[2]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1785 шеран 13 март
Красное смещение 0,01524 ± 1,0E−5[3][4]
Созвездие Волосы Вероники[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 13,46[5]
Первооткрыватель или изобретатель Гершель, Уильям
Каталожный код NGC 4495, UGC 7663, PGC 41438, IRAS 12289+2924, 2MASX J12312290+2908109, IRAS F12289+2924, MCG+05-30-012, FIRST J123122.9+290811, NVSS J123122+290811, PSCz Q12289+2924, SDSS J123122.88+290811.3, UZC J123122.9+290811, Z 1228.9+2925, Z 159-9, CAIRNS J123122.90+290810.4, LEDA 41438
Радиальная скорость 4540 ± 4[6]
Прямое восхождение 12ч 31м 22,907с[7]
Склонение +29° 08′ 10,93″[7]
Расстояние от Земли 63,1[8]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 4495 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь William Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[9].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Park J., Jeong H., Yi S. K. Outflows in sodium excess objects (инг.) // (unknown type) — 2015. — Vol. 809. — P. 91. — doi:10.1088/0004-637X/809/1/91 — arXiv:1507.03342
  3. ↑ Ahn C. P., Alexandroff R., Anderson S. F., Prieto C. A., Bailey S., Anderton T., Barnes R., Andrews B. H., Aubourg É., Balbinot E. et al. The ninth data release of the Sloan Digital Sky Survey: first spectroscopic data from the SDSS-III baryon oscillation spectroscopic survey (инг.) // (unknown type) — 2012. — Vol. 203, Iss. 2. — P. 21. — doi:10.1088/0067-0049/203/2/21 — arXiv:1207.7137
  4. ↑ ADELMAN-McCARTHY J. K., et A. The SDSS Photometric Catalog, Release 8 — 2011. — Т. 2306. — С. 0.
  5. ↑ M.-P. Véron-Cetty, Véron P. A catalogue of quasars and active nuclei: 13th edition (инг.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2010. — Vol. 518. — P. 10–10. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201014188
  6. ↑ Driel W. v., Butcher Z., Schneider S., Lehnert M. D., Minchin R., S.-L. Blyth, Chemin L., Hallet N., Joseph T., Kotze P. et al. NIBLES: an H I census of stellar mass selected SDSS galaxies (инг.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2016. — Vol. 595. — P. 118. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201528048 — arXiv:1607.02787
  7. ↑ 7,0 7,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  8. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  9. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 4495.