Чулацаман тӀегӀо

NGC 4827

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 4827
Морфологический тип галактики S0[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1785 шеран 11 апрель
Красное смещение 0,0253, 0,02531 ± 1,0E−5[2][3]
Созвездие Волосы Вероники[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 12,91 ± 0,23[4]
Первооткрыватель или изобретатель Гершель, Уильям
Каталожный код NGC 4827, PGC 44178, UGC 8065, 2MASX J12564351+2710438, MCG+05-31-016, 5C 4.43, Z 160-28, UZC J125643.6+271043, Z 1254.3+2726, SDSS J125643.51+271043.6, FIRST J125643.5+271043, CAIRNS J125643.56+271043.2, LEDA 44178, 3XMM J125643.5+271043, [GCP2006] A149, 7W 1254+27W04, GMP 5279, [DFO95] 160, [HHM2010] 194.18133+27.17880
Радиальная скорость 7612[5][6]
Прямое восхождение 12ч 56м 43,518с[2]
Склонение +27° 10′ 43,66″[2]
Расстояние от Земли 113,24 ± 0,25[7][5], 113,24[5]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 4827 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь William Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[8].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ Lansbury G. B., Lucey J. R., Smith R. J. Barred S0 galaxies in the Coma cluster (инг.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2014. — Vol. 439. — P. 1749–1764. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1093/MNRAS/STU049 — arXiv:1401.3775
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 Alam S., Albareti F. D., Prieto C. A., Anders F., Anderson S. F., Anderton T., Andrews B. H., Armengaud E., Bailey S., Aubourg É. та ін. The eleventh and twelfth data releases of the Sloan Digital Sky Survey: final data from SDSS-III // (unknown type) — 2015. — Т. 219, вип. 1. — С. 12. — doi:10.1088/0067-0049/219/1/12 — arXiv:1501.00963
  3. ↑ Ahn C. P., Alexandroff R., Anderson S. F., Prieto C. A., Bailey S., Anderton T., Barnes R., Andrews B. H., Aubourg É., Balbinot E. et al. The ninth data release of the Sloan Digital Sky Survey: first spectroscopic data from the SDSS-III baryon oscillation spectroscopic survey (инг.) // (unknown type) — 2012. — Vol. 203, Iss. 2. — P. 21. — doi:10.1088/0067-0049/203/2/21 — arXiv:1207.7137
  4. ↑ de Paz A. G., Boissier S., Madore B. F., Seibert M., Joe Y. H., Wyder T. K., Thilker D., Bianchi L., Soo‐Chang Rey, Barlow T. A. та ін. The GALEX Ultraviolet Atlas of Nearby Galaxies // (unknown type) — 2007. — Т. 173, вип. 2. — С. 185–255. — doi:10.1086/516636 — arXiv:astro-ph/0606440
  5. ↑ 5,0 5,1 5,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  6. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  7. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  8. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 4827.