Чулацаман тӀегӀо

NGC 4811

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 4811
Созвездие Центавр[d]
Каталожный код NGC 4811, MCG-07-27-019, PGC 44201, ESO 323-47, 2MASX J12565235-4147499, ESO-LV 323-0470, 6dFGS gJ125652.4-414750, SGC 125404-4131.6, LEDA 44201, Gaia DR2 6139343870584131584
Морфологический тип галактики S0a[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Видимая звёздная величина 13,1
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Дата открытия 1834 шеран 8 июнь
Прямое восхождение 12ч 56м 52,3562034593с[2]
Радиальная скорость 3252[3][4]
Расстояние от Земли 49,89[3]
Склонение −41° 47′ 50,018231842″[2]
Красное смещение 0,010481 ± 0,000177[5]

NGC 4811 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь John Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[6].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ 2,0 2,1 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  3. ↑ 3,0 3,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  5. ↑ Paturel G., Dubois P., Petit C., Woelfel F. Comparison LEDA/SIMBAD octobre 2002. Catalogue to be published in 2003 (инг.) — 2002.
  6. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 4811.