Чулацаман тӀегӀо

NGC 4838

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 4838
Созвездие Дева[d]
Каталожный код NGC 4838, IRAS 12552-1247, MCG-02-33-074, PGC 44383, 2MASX J12575614-1303360, GSC 05542-00282, 6dFGS gJ125756.2-130336, HIPASS J1257-13, LEDA 44383, Gaia DR2 3525997180253822720
Морфологический тип галактики SBb, SBa[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Видимая звёздная величина 13
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Дата открытия 1831 шеран 9 май
Расстояние от Земли 68,23[2]
Радиальная скорость 5023[2][3]
Прямое восхождение 12ч 57м 56,1750019906с[4]
Склонение −13° 03′ 36,609287899″[4]
Красное смещение 0,016792 ± 3,0E−5[5]

NGC 4838 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь John Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[6].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ 2,0 2,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  3. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  4. ↑ 4,0 4,1 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  5. ↑ Vaucouleurs G. d., De V. A., Corwin J. R., Buta R. J., Paturel G., Fouque P. Third Reference Catalogue of Bright Galaxies, Version 9 (инг.) — New York City: Springer Science+Business Media, 1991.
  6. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 4838.