Чулацаман тӀегӀо

NGC 4839

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 4839
Морфологический тип галактики S0[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1785 шеран 11 апрель
Красное смещение 0,02448 ± 1,0E−5[2]
Созвездие Волосы Вероники[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 12,06 ± 0,1[3]
Первооткрыватель или изобретатель Гершель, Уильям
Каталожный код NGC 4839, PGC 44298, 2MASX J12572435+2729517, MCG+05-31-025, UGC 8070, 7C 125458.50+274615.00, NVSS J125724+272955, 5C 4.51, Z 1255.0+2746, Z 160-39, UZC J125724.2+272954, SDSS J125724.35+272952.1, CAIRNS J125724.39+272951.6, LEDA 44298, 4W 1254+27W01, 7W 1254+27W01, [HHM2010] 194.35151+27.49782, GMP 4928, [DC78] UGC 8070, [DFO95] 172, GB6 B1254+2746, [ZBO89] ACO 1656-1
Радиальная скорость 7320[4][5]
Прямое восхождение 12ч 57м 24,353с[6]
Склонение +27° 29′ 51,8″[6]
Расстояние от Земли 104,23[4]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 4839 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь William Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[7].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ Petrosian A., McLean B., Allen R., Kunth D., Leitherer C. The North Galactic Pole +30° Zone Galaxies. I. A Comparative Study of Galaxies with Different Nuclear Activity // (unknown type) — 2008. — Т. 175, вип. 1. — С. 86–96. — doi:10.1086/523105
  2. ↑ Ahn C. P., Alexandroff R., Anderson S. F., Prieto C. A., Bailey S., Anderton T., Barnes R., Andrews B. H., Aubourg É., Balbinot E. et al. The ninth data release of the Sloan Digital Sky Survey: first spectroscopic data from the SDSS-III baryon oscillation spectroscopic survey (инг.) // (unknown type) — 2012. — Vol. 203, Iss. 2. — P. 21. — doi:10.1088/0067-0049/203/2/21 — arXiv:1207.7137
  3. ↑ de Paz A. G., Boissier S., Madore B. F., Seibert M., Joe Y. H., Wyder T. K., Thilker D., Bianchi L., Soo‐Chang Rey, Barlow T. A. та ін. The GALEX Ultraviolet Atlas of Nearby Galaxies // (unknown type) — 2007. — Т. 173, вип. 2. — С. 185–255. — doi:10.1086/516636 — arXiv:astro-ph/0606440
  4. ↑ 4,0 4,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  5. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  6. ↑ 6,0 6,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  7. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 4839.