Чулацаман тӀегӀо

NGC 1291

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 1291
Прямое восхождение 3ч 17м 18,6с[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1826
Красное смещение 0,002795 ± 1,0E−5[2]
Созвездие Эридан[d]
Изображение
Каталожный код NGC 1269, IRAS 03154-4117, IRAS F03154-4117, PGC 12209, 2MASX J03171859-4106290, ESO 301-2, MCG-07-07-008, NGC 1291, ESO-LV 301-0020, HIPASS J0317-41, AGC 22452, AM 0315-411, SGC 031528-4117.4, 6dFGS gJ031718.6-410629, 1RXS J031719.2-410616, PSCz Q03154-4117, LEDA 12209, DUGRS 301-001, [VDD93] 25
Первооткрыватель или изобретатель Джеймс Данлоп[d], Джон Гершель[d]
Видимая звёздная величина 8,81 ± 0,03[3]
Радиальная скорость 837[4]
Морфологический тип галактики SB0-a, SBa[5]
Склонение −41° 06′ 29,05″[1]
Расстояние от Земли 33 000 000 ± 1, 9,7[6][7]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 1291 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь James Dunlop цӀе йолу Шотландин астрономо, 22.86 см (9 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[8].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,0 1,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  2. ↑ Vaucouleurs G. d., De V. A., Corwin J. R., Buta R. J., Paturel G., Fouque P. Third Reference Catalogue of Bright Galaxies, Version 9 (инг.) — New York City: Springer Science+Business Media, 1991.
  3. ↑ Cook D. O., Dale D. A., Johnson B. D., Zee L. V., Lee J. C., Kennicutt R. C., Calzetti D., Staudaher S. M., Engelbracht C. W. The Spitzer Local Volume Legacy (LVL) global optical photometry (инг.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2014. — Vol. 445, Iss. 1. — P. 881–889. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1093/MNRAS/STU1580 — arXiv:1408.1130
  4. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  5. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  6. ↑ de Paz A. G., Boissier S., Madore B. F., Seibert M., Joe Y. H., Wyder T. K., Thilker D., Bianchi L., Soo‐Chang Rey, Barlow T. A. та ін. The GALEX Ultraviolet Atlas of Nearby Galaxies // (unknown type) — 2007. — Т. 173, вип. 2. — С. 185–255. — doi:10.1086/516636 — arXiv:astro-ph/0606440
  7. ↑ Smith B. J., Struck C., Hancock M., Appleton P. N., Charmandaris V., Reach W. T. TheSpitzerSpirals, Bridges, and Tails Interacting Galaxy Survey: Interaction-Induced Star Formation in the Mid-Infrared (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2007. — Vol. 133, Iss. 3. — P. 791–817. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/510350 — arXiv:astro-ph/0610562
  8. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 1291.