Чулацаман тӀегӀо

NGC 1290

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 1290
Созвездие Эридан[d]
Изображение
Морфологический тип галактики E2[1]
Каталожный код 2MASX J03192514-1359229, PGC 12395, 6dFGS gJ031925.2-135923, LEDA 12395
Первооткрыватель или изобретатель Ормонд Стоун[d]
Дата открытия 1886
Видимая звёздная величина 15,81[2][3], 13,77 ± 0,07[2], 14,68[3], 12,904 ± 0,067[4], 12,285 ± 0,105[4], 11,816 ± 0,105[4]
Прямое восхождение 3ч 19м 25,143с[4]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Склонение −13° 59′ 22,95″[4]
Красное смещение 0,008556 ± 0,00015[1]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 1290 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь Ormond Stone цӀе йолу Америкин астрономо, 66.04 см (26 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[5].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,0 1,1 NASA/IPAC Extragalactic Database
  2. ↑ 2,0 2,1 Lyon-Meudon Extragalactic Database — 1983.
  3. ↑ 3,0 3,1 Jones D. H., Read M. A., Saunders W., Jarrett T., Parker Q. A., Fairall A. P., Mauch T., Sadler E. M., Watson F. G., Burton D. et al. The 6dF Galaxy Survey: final redshift release (DR3) and southern large-scale structures (инг.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2009. — Vol. 399, Iss. 2. — P. 683–698. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2009.15338.X — arXiv:0903.5451
  4. ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  5. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 1290.