Чулацаман тӀегӀо

NGC 1313

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 1313
Морфологический тип галактики SBcd, SB(s)d[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Видимая звёздная величина 10[2]
Красное смещение 0,001558 ± 9,2E−5, 0,001584 ± 1,0E−5[3]
Созвездие Сетка[d]
Изображение
Каталожный код NGC 1313, IRAS F03176-6640, IRAS 03176-6640, ESO 82-11, PGC 12286, 2MASX J03181604-6629537, ESO-LV 82-0110, AM 0317-664, HIPASS J0317-66, RBS 409, 1RXS J031819.4-662912, SGC 031739-6640.7, PSCz Q03176-6640, LEDA 12286, [VDD93] 27, PKS 0317-666
Диаметр 50 000 ± 1
Первооткрыватель или изобретатель Джеймс Данлоп[d]
Прямое восхождение 3ч 18м 16,046с[4]
Радиальная скорость 465[5][6]
Расстояние от Земли 4,25 ± 0,08[7][5], 4,25[5]
Склонение −66° 29′ 53,74″[4]
Дата открытия 1826 шеран 27 сентябрь
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 1313 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь James Dunlop цӀе йолу Шотландин астрономо, 22.86 см (9 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[8].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ Crowther P. A. On the association between core-collapse supernovae and HII regions (инг.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2013. — Vol. 428. — P. 1927–1943. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1093/MNRAS/STS145 — arXiv:1210.1126
  2. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  3. ↑ Lauberts A., Valentijn E. A. The surface photometry catalogue of the ESO-Uppsala galaxies — 1989. — Т. -1. — С. 0.
  4. ↑ 4,0 4,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  5. ↑ 5,0 5,1 5,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  6. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  7. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  8. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 1313.