Чулацаман тӀегӀо

NGC 99

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 99
Морфологический тип галактики 6[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1883 шеран 8 октябрь
Красное смещение 0,017705, 0,01771 ± 1,0E−5[2]
Созвездие Рыбы[d]
Изображение
Склонение +15° 46′ 13,04″[3]
Первооткрыватель или изобретатель Эдуард Стефан[d]
Видимая звёздная величина 13,65 ± 0,13[4]
Радиальная скорость 5309 ± 0[5]
Прямое восхождение 0ч 23м 59,422с[3]
Каталожный код NGC 99, AGC 230, HIPASS J0024+15, IRAS F00213+1529, IRAS 00214+1529, LEDA 1523, 2MASX J00235942+1546130, PSCz Q00214+1529, SDSS J002359.39+154613.5, UGC 230, UZC J002359.4+154614, MCG+02-02-006, Z 434-6, Z 457-11, Z 0021.4+1530
Расстояние от Земли 75,82 ± 2,68[6]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 99 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь Edouard Stephan цӀе йолу Францин астрономо, 80.01 см (31.5 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[7].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ Baillard A., Bertin E., Lapparent V. d., Fouqué P., Arnouts S., Mellier Y., J.-F. Leborgne, Prugniel P., Pelló R., Makarova L. et al. The EFIGI catalogue of 4458 nearby galaxies with detailed morphology (инг.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2011. — Vol. 532. — P. 74–74. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201016423 — arXiv:1103.5734
  2. ↑ Ahn C. P., Alexandroff R., Anderson S. F., Prieto C. A., Bailey S., Anderton T., Barnes R., Andrews B. H., Aubourg É., Balbinot E. et al. The ninth data release of the Sloan Digital Sky Survey: first spectroscopic data from the SDSS-III baryon oscillation spectroscopic survey (инг.) // (unknown type) — 2012. — Vol. 203, Iss. 2. — P. 21. — doi:10.1088/0067-0049/203/2/21 — arXiv:1207.7137
  3. ↑ 3,0 3,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  4. ↑ de Paz A. G., Boissier S., Madore B. F., Seibert M., Joe Y. H., Wyder T. K., Thilker D., Bianchi L., Soo‐Chang Rey, Barlow T. A. та ін. The GALEX Ultraviolet Atlas of Nearby Galaxies // (unknown type) — 2007. — Т. 173, вип. 2. — С. 185–255. — doi:10.1086/516636 — arXiv:astro-ph/0606440
  5. ↑ Driel W. v., Butcher Z., Schneider S., Lehnert M. D., Minchin R., S.-L. Blyth, Chemin L., Hallet N., Joseph T., Kotze P. et al. NIBLES: an H I census of stellar mass selected SDSS galaxies (инг.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2016. — Vol. 595. — P. 118. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201528048 — arXiv:1607.02787
  6. ↑ Bradford J. D., Geha M. C., Blanton M. R. A study in blue: the baryon content of isolated low-mass galaxies (инг.) // (unknown type) — 2015. — Vol. 809. — P. 146. — doi:10.1088/0004-637X/809/2/146 — arXiv:1505.04819
  7. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 99.