Чулацаман тӀегӀо

NGC 88

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 88
Прямое восхождение 0ч 21м 22,132с[1]
Расстояние от Земли 160 000 000
Дата открытия 1834 шеран 30 сентябрь
Красное смещение 0,011615 ± 0,000287[2]
Созвездие Феникс[d]
Изображение
Каталожный код NGC 88, ESO 194-10, 2MASX J00212213-4838242, ESO-LV 194-0100, PGC 1370, 6dFGS gJ002122.1-483825, SGC 001855-4855.1, LEDA 1370, APMBGC 194+099-061
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Видимая звёздная величина 14,1
Радиальная скорость 3382[3]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Склонение −48° 38′ 24,28″[1]
Морфологический тип галактики SB0-a, S[4]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 88 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь John Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[5].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,0 1,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  2. ↑ Paturel G., Dubois P., Petit C., Woelfel F. Comparison LEDA/SIMBAD octobre 2002. Catalogue to be published in 2003 (инг.) — 2002.
  3. ↑ Jones D. H., Read M. A., Saunders W., Jarrett T., Parker Q. A., Fairall A. P., Mauch T., Sadler E. M., Watson F. G., Burton D. et al. The 6dF Galaxy Survey: final redshift release (DR3) and southern large-scale structures (инг.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2009. — Vol. 399, Iss. 2. — P. 683–698. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2009.15338.X — arXiv:0903.5451
  4. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  5. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 88.