Чулацаман тӀегӀо

NGC 89

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 89
Прямое восхождение 0ч 21м 24,355с[1]
Расстояние от Земли 160 000 000
Дата открытия 1834 шеран 30 сентябрь
Красное смещение 0,011074 ± 6,7E−5[2]
Созвездие Феникс[d]
Изображение
Каталожный код NGC 89, ESO 194-11, 2MASX J00212435-4839552, ESO-LV 194-0110, PGC 1374, 6dFGS gJ002124.4-483955, SGC 001857-4856.6, LEDA 1374, APMBGC 194+099-060
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Видимая звёздная величина 13,3
Радиальная скорость 3366[3]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Склонение −48° 39′ 55,28″[1]
Морфологический тип галактики SB0-a, Sa:[4]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 89 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь John Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[5].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,0 1,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  2. ↑ Boselli A., Mendes d. O. C., Balkowski C., Cayatte V., Casoli F. The molecular gas content of spiral galaxies in compact groups (инг.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 1996. — Vol. 314. — P. 738–744. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846
  3. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  4. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  5. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 89.