Чулацаман тӀегӀо

NGC 889

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 889
Морфологический тип галактики E, S0[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1834 шеран 5 сентябрь
Красное смещение 0,017592 ± 7,7E−5, 0,01754[2]
Созвездие Феникс[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 13,4
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Каталожный код NGC 889, ESO 298-27, PGC 8843, 2MASX J02190690-4144574, 6dFGS gJ021906.9-414458, ESO-LV 298-0270, MCG-07-05-016, SGC 021707-4158.7, LEDA 8843, APMBGC 298-072+103, Gaia DR2 4950925320269105536
Радиальная скорость 5259[3]
Прямое восхождение 2ч 19м 6,9479913713с[4]
Склонение −41° 44′ 57,782785934″[4]
Расстояние от Земли 71,36[5]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 889 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь John Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[6].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Stocke J. T., Keeney B. A., Danforth C. W., Syphers D., Yamamoto H., Shull J. M., Green J. C., Froning C., Savage B. D., Wakker B. et al. Absorption-line detections of 10^5^-10^6^ K gas in spiral-rich groups of galaxies (инг.) // (unknown type) — 2014. — Vol. 791. — P. 128. — doi:10.1088/0004-637X/791/2/128 — arXiv:1405.4307
  3. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  4. ↑ 4,0 4,1 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  5. ↑ Crook A. C., Huchra J. P., Martimbeau N., Jarrett T., Macri L. M. Groups of Galaxies in the Two Micron All Sky Redshift Survey (инг.) // (unknown type) — 2007. — Vol. 655, Iss. 2. — P. 790–813. — doi:10.1086/510201 — arXiv:astro-ph/0610732
  6. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 889.