Чулацаман тӀегӀо

NGC 877

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 877
Морфологический тип галактики SBbc, Sc[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1784 шеран 14 октябрь
Красное смещение 0,013053[2]
Созвездие Овен[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 11,8
Первооткрыватель или изобретатель Гершель, Уильям
Каталожный код NGC 877, UGC 1768, PGC 8775, 2MASX J02175963+1432387, IRAS 02152+1418, IRAS F02152+1418, MCG+02-06-058, NVSS J021759+143237, PSCz Q02152+1418, UZC J021759.4+143240, Z 0215.2+1419, Z 438-52, LEDA 8775, [DC78] UGC 1768, GB6 B0215+1418, Gaia DR2 75822978982104704
Радиальная скорость 3911[3]
Прямое восхождение 2ч 17м 59,6455492183с[4]
Склонение +14° 32′ 38,205097954″[4]
Расстояние от Земли 54,2[3]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 877 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь William Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[5].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Kochanek C. S., Pahre M. A., Falco E. E., Huchra J. P., Mader J., Jarrett T. H., Chester T., Schneider S. E. TheK‐Band Galaxy Luminosity Function (инг.) // The Astrophysical Journal / E. Vishniac — IOP Publishing, 2001. — Vol. 560, Iss. 2. — P. 566–579. — ISSN 0004-637X; 1538-4357 — doi:10.1086/322488 — arXiv:astro-ph/0011456
  3. ↑ 3,0 3,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ 4,0 4,1 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  5. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 877.