Чулацаман тӀегӀо

NGC 907

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 907
Морфологический тип галактики SBd, Sbc:[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1784 шеран 20 октябрь
Красное смещение 0,005661 ± 0,000167, 0,005747 ± 2,7E−5[2]
Созвездие Кит[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 12,6
Первооткрыватель или изобретатель Гершель, Уильям
Каталожный код NGC 907, ESO 545-10, UGCA 28, PGC 9054, 2MASX J02230293-2042426, 6dFGS gJ022301.9-204243, 6dFGS gJ022302.9-204243, AGC 21830, ESO-LV 545-0100, GSC 05861-00927, HIPASS J0223-20, IRAS 02207-2056, IRAS F02207-2056, MCG-04-06-034, NVSS J022301-204242, PSCz Q02207-2056, SGC 022043-2056.2, 2MFGC 1844, LEDA 9054
Радиальная скорость 1655[3]
Прямое восхождение 2ч 23м 2,937с[4]
Склонение −20° 42′ 42,61″[4]
Расстояние от Земли 25,94[3]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 907 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь William Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[5].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Lauberts A., Valentijn E. A. The surface photometry catalogue of the ESO-Uppsala galaxies — 1989. — Т. -1. — С. 0.
  3. ↑ 3,0 3,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ 4,0 4,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  5. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 907.