NGC 499
Арахьара хатӀ
| NGC 499 | |
|---|---|
| Морфологический тип галактики | S0[1], E5A[2] |
| Астрономическая эпоха | J2000.0[d] |
| Дата открытия | 1784 шеран 12 сентябрь |
| Красное смещение | 0,014567 ± 9,3E−5, 0,01456[3] |
| Созвездие | Рыбы[d] |
| Видимая звёздная величина | 12,3[1] |
| Первооткрыватель или изобретатель | Гершель, Уильям |
| Каталожный код | NGC 499, MCG+05-04-038, UGC 926, PGC 5060, 2MASX J01231145+3327362, IC 1686, Z 502-59, UZC J012311.7+332735, Z 0120.4+3313, LEDA 5060, SDSS J012311.50+332736.7, GC 289 |
| Радиальная скорость | 4360[4][5] |
| Прямое восхождение | 1ч 23м 11,501с[6] |
| Склонение | +33° 27′ 36,73″[6] |
| Расстояние от Земли | 54,45 ± 0,23[7][4] |
| РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь | |
NGC 499 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.
Истори
И галактика дӀайиллинера шарахь William Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[8].
Хьосташ
- VizieR(ингалс.)
- NASA/IPAC Extragalactic Database(ингалс.)
- WikiSky-da NGC 499: DSS2, SDSS, GALEX, IRAS, Водород α, X-Ray, Астрофото, Харита, Изображение
Билгалдахарш
- ↑ 1,0 1,1 SIMBAD Astronomical Database
- ↑ García-Benito R., Zibetti S., Sánchez S. F., Husemann B., de Amorim A. L., Castillo-Morales A., Fernandes R. C., Ellis S. C., Falcón-Barroso J., Galbany L. et al. CALIFA, the Calar Alto Legacy Integral Field Area survey (инг.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2015. — Vol. 576. — P. 135–135. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201425080 — arXiv:1409.8302
- ↑ Miller N. A., Ledlow M. J., Owen F. N., Hill J. M. Redshifts for a sample of radio-selected poor clusters (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2002. — Vol. 123. — P. 3018–3040. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/340694 — arXiv:astro-ph/0203281
- ↑ 4,0 4,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
- ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
- ↑ 6,0 6,1 Alam S., Albareti F. D., Prieto C. A., Anders F., Anderson S. F., Anderton T., Andrews B. H., Armengaud E., Bailey S., Aubourg É. та ін. The eleventh and twelfth data releases of the Sloan Digital Sky Survey: final data from SDSS-III // (unknown type) — 2015. — Т. 219, вип. 1. — С. 12. — doi:10.1088/0067-0049/219/1/12 — arXiv:1501.00963
- ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
- ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 499.
NGC 475 | NGC 476 | NGC 477 | NGC 478 | NGC 479 | NGC 480 | NGC 481 | NGC 482 | NGC 483 | NGC 484 | NGC 485 | NGC 486 | NGC 487 | NGC 488 | NGC 489 | NGC 490 | NGC 491 | NGC 492 | NGC 493 | NGC 494 | NGC 495 | NGC 496 | NGC 497 | NGC 498 | NGC 499 | NGC 500 | NGC 501 | NGC 502 | NGC 503 | NGC 504 | NGC 505 | NGC 506 | NGC 507 | NGC 508 | NGC 509 | NGC 510 | NGC 511 | NGC 512 | NGC 513 | NGC 514 | NGC 515 | NGC 516 | NGC 517 | NGC 518 | NGC 519 | NGC 520 | NGC 521 | NGC 522 | NGC 523 | NGC 524
ХӀара чекхбаккханза йаззам бу космосин объектех лаьцна. ГӀодехьа РУВИКИна, хӀара йаззам тӀебуьзна. |