Чулацаман тӀегӀо

NGC 493

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 493
Морфологический тип галактики SBc, Scd[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1786 шеран 20 декабрь
Красное смещение 0,00789[2]
Созвездие Кит[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 12,2
Первооткрыватель или изобретатель Гершель, Уильям
Каталожный код NGC 493, PGC 4979, 2MASX J01220898+0056432, UGC 914, MCG+00-04-099, HIPASS J0122+00, Z 385-84, Z 0119.6+0041, UZC J012209.4+005647, SDSS J012208.98+005643.6, CAIRNS J012209.40+005647.0, CAIRNS J012209.41+005647.0, LEDA 4979, SDSS J012208.88+005643.8
Радиальная скорость 2342[3]
Прямое восхождение 1ч 22м 8,985с[4]
Склонение +0° 56′ 43,21″[4]
Расстояние от Земли 22,28[3]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 493 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь William Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[5].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ Ann H. B., Seo M., Ha D. K. A catalog of visually classified galaxies in the local (z ~ 0.01) universe // (unknown type) — 2015. — Т. 217, вип. 2. — С. 27. — doi:10.1088/0067-0049/217/2/27 — arXiv:1502.03545
  2. ↑ Prieto J. L., Stanek K. Z., Beacom J. F. Characterizing supernova progenitors via the metallicities of their host galaxies, from poor dwarfs to rich spirals (инг.) // (unknown type) — 2008. — Vol. 673. — P. 999–1008. — doi:10.1086/524654 — arXiv:0707.0690
  3. ↑ 3,0 3,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ 4,0 4,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  5. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 493.