Чулацаман тӀегӀо

NGC 484

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 484
Морфологический тип галактики S0[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1834 шеран 28 октябрь
Красное смещение 0,017255 ± 7,7E−5[2]
Созвездие Тукан[d]
Видимая звёздная величина 11,2
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Каталожный код NGC 484, ESO 113-36, 2MASX J01193469-5831272, PGC 4764, ESO-LV 113-0360, 6dFGS gJ011934.7-583128, SGC 011738-5847.2, LEDA 4764, APMBGC 113-012-069, Gaia DR2 4909358278883934848
Радиальная скорость 5169[3]
Прямое восхождение 1ч 19м 34,7378798826с[4]
Склонение −58° 31′ 27,915659601″[4]
Расстояние от Земли 71,13[5]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 484 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь John Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[6].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Paturel G., Dubois P., Petit C., Woelfel F. Comparison LEDA/SIMBAD octobre 2002. Catalogue to be published in 2003 (инг.) — 2002.
  3. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  4. ↑ 4,0 4,1 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  5. ↑ Crook A. C., Huchra J. P., Martimbeau N., Jarrett T., Macri L. M. Groups of Galaxies in the Two Micron All Sky Redshift Survey (инг.) // (unknown type) — 2007. — Vol. 655, Iss. 2. — P. 790–813. — doi:10.1086/510201 — arXiv:astro-ph/0610732
  6. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 484.