Чулацаман тӀегӀо

NGC 4258

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 4258
Прямое восхождение 12ч 18м 57,62с[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1781[2]
Красное смещение 0,001541 ± 9,0E−5[3][4]
Созвездие Гончие Псы[d]
Изображение
Каталожный код M 106, PGC 39600, 2MASX J12185761+4718133, MCG+08-22-104, NGC 4258, UGC 7353, 7C 121635.39+473404.00, 7C 121626.19+473526.00, 7C 121620.39+473545.00, Z 243-67, Z 244-3, 1RXS J121900.4+471747, UZC J121857.7+471820, Z 1216.5+4735, SDSS J121857.50+471814.3, LEDA 39600, [ZEH2003] RX J1219.0+4717 1, B3 1216+475, OHIO N 427, RX J1219.0+4717, XSS J12190+4715, [CPF88] 121629.0+473500.0, [VDD93] 154, RX J1218.9+4718, PBC J1218.9+4718, GB6 B1216+4735, WB 1216+4735, [NKB95] N4258
Видимая звёздная величина 8,41 ± 0,08[5]
Первооткрыватель или изобретатель Мешен, Пьер[d][2]
Родительское тело Группа галактик M106[d]
Радиальная скорость 456[6][7]
Морфологический тип галактики SAB(s)bc[8][9]
Склонение +47° 18′ 13,39″[1]
Расстояние от Земли 23 800 000[10], 7,66[11]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 4258 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь Pierre Mechain цӀе йолу Францин астрономо, 7.62 см (3 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[12].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,0 1,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  2. ↑ 2,0 2,1 Frommert H. Messier 106
  3. ↑ M 106
  4. ↑ Paturel G., Dubois P., Petit C., Woelfel F. Comparison LEDA/SIMBAD octobre 2002. Catalogue to be published in 2003 (инг.) — 2002.
  5. ↑ de Paz A. G., Boissier S., Madore B. F., Seibert M., Joe Y. H., Wyder T. K., Thilker D., Bianchi L., Soo‐Chang Rey, Barlow T. A. та ін. The GALEX Ultraviolet Atlas of Nearby Galaxies // (unknown type) — 2007. — Т. 173, вип. 2. — С. 185–255. — doi:10.1086/516636 — arXiv:astro-ph/0606440
  6. ↑ Courtois H. M., Tully R. B., Makarov D. I., Mitronova S., Koribalski B., Karachentsev I. D., Fisher J. R. Cosmic flows: Green Bank Telescope and Parkes H I observations (инг.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2011. — Vol. 414. — P. 2005–2016. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2011.18515.X — arXiv:1101.3802
  7. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  8. ↑ Messier 106
  9. ↑ Crowther P. A. On the association between core-collapse supernovae and HII regions (инг.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / (not translated to en) — OUP, 2013. — Vol. 428. — P. 1927–1943. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1093/MNRAS/STS145 — arXiv:1210.1126
  10. ↑ Талли Р. Б. Cosmicflows-3
  11. ↑ Karachentsev I. D., Kaisina E. I., Kashibadze O. G. The Local Tully-Fisher relation for dwarf galaxies (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2017. — Vol. 153. — P. 6–6. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/1538-3881/153/1/6 — arXiv:1611.02574
  12. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 4258.