Чулацаман тӀегӀо

NGC 4241

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 4241
Морфологический тип галактики SBc, Sbc[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1785 шеран 28 декабрь
Красное смещение 0,00253[2], 0,00253 ± 9[2], 0,00253 ± 9,0E−5[2]
Созвездие Дева[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 13,1
Первооткрыватель или изобретатель Гершель, Уильям
Каталожный код NGC 4241, MCG+01-31-040, UGC 7333, PGC 39483, VCC 267, EVCC 293, HIPASS J1218+06, IC 3115, SDSS J121759.90+063915.0, UZC J121759.9+063914, Z 1215.4+0656, Z 41-69, LEDA 39483, [HDL96] 41 61, Gaia DR2 3901306197265775232
Радиальная скорость 735[3]
Прямое восхождение 12ч 17м 59,9036847854с[4]
Склонение +6° 39′ 15,055802294″[4]
Расстояние от Земли 15,7[3]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 4241 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь William Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[5].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ Voyer E. N., Boselli A., Boissier S., Heinis S., Cortese L., Ferrarese L., Cote P., J.-C. Cuillandre, Gwyn S. D. J., Peng E. W. et al. The GALEX Ultraviolet Virgo Cluster Survey (GUViCS) III. The ultraviolet source catalogs (инг.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2014. — Vol. 569. — P. 124–124. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201322511 — arXiv:1405.4344
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 ADELMAN-McCARTHY J. K., et A. The SDSS Photometric Catalog, Release 7 — 2009. — Т. 2294. — С. 0.
  3. ↑ 3,0 3,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ 4,0 4,1 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  5. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 4241.