Чулацаман тӀегӀо

NGC 4087

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 4087
Созвездие Гидра[d]
Прямое восхождение 12ч 05м 35,347с[1]
Морфологический тип галактики S...[2]
Каталожный код NGC 4087, 2MASX J12053534-2631217, MCG-04-29-005, ESO 505-10, PGC 38303, GSC 06675-00909, ESO-LV 505-0100, 6dFGS gJ120535.3-263122, SGC 120301-2614.6, LEDA 38303
Изображение
Видимая звёздная величина 12,1
Первооткрыватель или изобретатель Гершель, Уильям
Дата открытия 1789 шеран 24 февраль
Радиальная скорость 3327[3]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Склонение −26° 31′ 21,71″[1]
Красное смещение 0,011028 ± 0,0001[4]

NGC 4087 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь William Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[5].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,0 1,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  2. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  3. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  4. ↑ Paturel G., Dubois P., Petit C., Woelfel F. Comparison LEDA/SIMBAD octobre 2002. Catalogue to be published in 2003 (инг.) — 2002.
  5. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 4087.