Чулацаман тӀегӀо

NGC 4080

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 4080
Морфологический тип галактики SBm, SAc[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1785 шеран 11 апрель
Красное смещение 0,00184 ± 9,0E−5[2]
Созвездие Волосы Вероники[d]
Видимая звёздная величина 13,5
Первооткрыватель или изобретатель Гершель, Уильям
Каталожный код NGC 4080, UGC 7068, IRAS F12023+2716, PGC 38244, IRAS 12023+2715, 2MASX J12045180+2659334, MCG+05-29-006, SDSS J120451.82+265933.0, Z 158-12, UZC J120451.9+265934, Z 1202.4+2716, CAIRNS J120451.82+265933.0, LEDA 38244
Радиальная скорость 558[3][4]
Прямое восхождение 12ч 04м 51,804с[5]
Склонение +26° 59′ 33,43″[5]
Расстояние от Земли 15,21[3]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 4080 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь William Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[6].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ Ann H. B., Seo M., Ha D. K. A catalog of visually classified galaxies in the local (z ~ 0.01) universe // (unknown type) — 2015. — Т. 217, вип. 2. — С. 27. — doi:10.1088/0067-0049/217/2/27 — arXiv:1502.03545
  2. ↑ ADELMAN-McCARTHY J. K., et A. The SDSS Photometric Catalog, Release 7 — 2009. — Т. 2294. — С. 0.
  3. ↑ 3,0 3,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  5. ↑ 5,0 5,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  6. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 4080.