Чулацаман тӀегӀо

NGC 3113

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 3113
Морфологический тип галактики Sc[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1837 шеран 5 февраль
Красное смещение 0,003639 ± 2,3E−5[2]
Созвездие Насос[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 12,6
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Каталожный код NGC 3113, PGC 29216, 2MASX J10042611-2826384, UGCA 198, IRAS F10021-2812, ESO 435-35, MCG-05-24-021, HIPASS J1004-28, AM 1002-281, ESO-LV 435-0350, SGC 100210-2812.0, 6dFGS gJ100426.1-282639, LEDA 29216
Радиальная скорость 1082[3]
Прямое восхождение 10ч 04м 26,118с[4]
Склонение −28° 26′ 38,46″[4]
Расстояние от Земли 14,72[3]

NGC 3113 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь John Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[5].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Vaucouleurs G. d., De V. A., Corwin J. R., Buta R. J., Paturel G., Fouque P. Third Reference Catalogue of Bright Galaxies, Version 9 (инг.) — New York City: Springer Science+Business Media, 1991.
  3. ↑ 3,0 3,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ 4,0 4,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  5. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 3113.