Чулацаман тӀегӀо

NGC 3089

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 3089
Морфологический тип галактики Sb[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1837 шеран 5 февраль
Красное смещение 0,008833 ± 0,000233[2]
Созвездие Насос[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 12,5
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Каталожный код NGC 3089, PGC 28882, ESO 435-24, 2MASX J09593665-2819530, MCG-05-24-014, NVSS J095936-281950, AGC 26763, AM 0957-280, ESO-LV 435-0240, 6dFGS gJ095936.7-281953, SGC 095721-2805.4, LEDA 28882, Gaia DR2 5464812281720225920
Радиальная скорость 2710[3][4]
Прямое восхождение 9ч 59м 36,6878540653с[5]
Склонение −28° 19′ 52,790121453″[5]
Расстояние от Земли 35,16[3]
#дӀасахьажор' Кеп:Карточка/Викисклад

NGC 3089 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь John Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[6].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Paturel G., Dubois P., Petit C., Woelfel F. Comparison LEDA/SIMBAD octobre 2002. Catalogue to be published in 2003 (инг.) — 2002.
  3. ↑ 3,0 3,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ Courtois H. M., Tully R. B., Makarov D. I., Mitronova S., Koribalski B., Karachentsev I. D., Fisher J. R. Cosmic flows: Green Bank Telescope and Parkes H I observations (инг.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / D. Flower — OUP, 2011. — Vol. 414. — P. 2005–2016. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1111/J.1365-2966.2011.18515.X — arXiv:1101.3802
  5. ↑ 5,0 5,1 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  6. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 3089.