Чулацаман тӀегӀо

NGC 3109

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 3109
Прямое восхождение 10ч 03м 6,877с[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1835 шеран 24 март
Красное смещение 0,001344 ± 3,0E−6[2]
Созвездие Гидра[d]
Изображение
Каталожный код NGC 3109, MCG-04-24-013, PGC 29128, ESO 499-36, 2MASX J10030687-2609344, UGCA 194, ESO-LV 499-0360, HIPASS J1003-26a, SGC 100049-2555.0, DDO 236, LEDA 29128, SPB 126, [VDD93] 105
Первооткрыватель или изобретатель Джон Гершель[d]
Видимая звёздная величина 10,04 ± 0,03[3][4]
Радиальная скорость 403[5][6][…]
Морфологический тип галактики SB(s)m[7]
Склонение −26° 09′ 34,46″[1]
Расстояние от Земли 1,34[8]
#дӀасахьажор' Кеп:Карточка/Викисклад

NGC 3109 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь John Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[9].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,0 1,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  2. ↑ Lauberts A., Valentijn E. A. The surface photometry catalogue of the ESO-Uppsala galaxies — 1989. — Т. -1. — С. 0.
  3. ↑ http://www.ngcicproject.org/pubdb.htm
  4. ↑ Cook D. O., Dale D. A., Johnson B. D., Zee L. V., Lee J. C., Kennicutt R. C., Calzetti D., Staudaher S. M., Engelbracht C. W. The Spitzer Local Volume Legacy (LVL) global optical photometry (инг.) // Monthly Notices of the Royal Astronomical Society / D. Flower — OUP, 2014. — Vol. 445, Iss. 1. — P. 881–889. — ISSN 0035-8711; 1365-2966 — doi:10.1093/MNRAS/STU1580 — arXiv:1408.1130
  5. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  6. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  7. ↑ Carignan C., Frank B. S., Hess K. M., Lucero D. M., Randriamampandry T. H., Goedhart S., Passmoor S. S. KAT-7 science verification: using H I observations of NGC 3109 to understand its kinematics and mass distribution (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146. — P. 48. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/3/48 — arXiv:1306.3227
  8. ↑ Karachentsev I. D., Kaisina E. I., Kashibadze O. G. The Local Tully-Fisher relation for dwarf galaxies (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2017. — Vol. 153. — P. 6–6. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/1538-3881/153/1/6 — arXiv:1611.02574
  9. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 3109.