Чулацаман тӀегӀо

NGC 2365

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 2365
Морфологический тип галактики SBa, SBa/Sa[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1864 шеран 10 ноябрь
Красное смещение 0,007599 ± 3,3E−5[2]
Созвездие Близнецы[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 12,7
Первооткрыватель или изобретатель Альберт Март[d]
Каталожный код NGC 2365, MCG+04-18-008, PGC 20838, UGC 3821, 2MASX J07222254+2204597, Z 117-20, Z 0719.5+2210, UZC J072222.6+220500, LEDA 20838, Gaia DR2 866158499739048064
Радиальная скорость 2269[2][3]
Прямое восхождение 7ч 22м 22,5439787688с[4]
Склонение +22° 04′ 59,862381862″[4]
Расстояние от Земли 33,88 ± 0,2[5][3], 33,88[3]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 2365 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь Albert Marth цӀе йолу Германин астрономо, 121.92 см (48 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[6].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ 2,0 2,1 Paturel G., Dubois P., Petit C., Woelfel F. Comparison LEDA/SIMBAD octobre 2002. Catalogue to be published in 2003 (инг.) — 2002.
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ 4,0 4,1 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  5. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  6. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 2365.