Чулацаман тӀегӀо

NGC 2357

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 2357
Морфологический тип галактики Sc[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1885 шеран 6 февраль
Красное смещение 0,007572 ± 8,0E−6, 0,007572 ± 1,0E−5[2]
Созвездие Близнецы[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 13,7
Первооткрыватель или изобретатель Эдуард Стефан[d]
Каталожный код NGC 2357, PGC 20592, 2MASX J07174098+2321242, MCG+04-17-014, IRAS 07146+2326, UGC 3782, Z 116-46, Z 0714.6+2327, UZC J071741.0+232123, PSCz Q07146+2326, HIPASS J0717+23, 2MFGC 5811, LEDA 20592, RFGC 1194
Радиальная скорость 2277[3]
Прямое восхождение 7ч 17м 40,981с[4]
Склонение +23° 21′ 24,28″[4]
Расстояние от Земли 32,21[3]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 2357 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь Edouard Stephan цӀе йолу Францин астрономо, 80.01 см (31.5 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[5].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Paturel G., Dubois P., Petit C., Woelfel F. Comparison LEDA/SIMBAD octobre 2002. Catalogue to be published in 2003 (инг.) — 2002.
  3. ↑ 3,0 3,1 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  4. ↑ 4,0 4,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  5. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 2357.