Чулацаман тӀегӀо

NGC 2385

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 2385
Морфологический тип галактики S?, -0.9[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1793 шеран 4 февраль
Красное смещение 0,01386[1]
Созвездие Близнецы[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 14,3
Первооткрыватель или изобретатель Гершель, Уильям
Каталожный код NGC 2385, MCG+06-17-008, PGC 21080, 2MASX J07282802+3350159, Z 177-20, Z 0725.2+3356, UZC J072828.2+335016, LEDA 21080
Прямое восхождение 7ч 28м 28,026с[2]
Склонение +33° 50′ 15,95″[2]
Расстояние от Земли 59,56[3]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 2385 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь William Herschel цӀе йолу Ингалсан астрономо, 47.5 см (18.7 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[4].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,0 1,1 Kochanek C. S., Pahre M. A., Falco E. E., Huchra J. P., Mader J., Jarrett T. H., Chester T., Schneider S. E. TheK‐Band Galaxy Luminosity Function (инг.) // The Astrophysical Journal / E. Vishniac — IOP Publishing, 2001. — Vol. 560, Iss. 2. — P. 566–579. — ISSN 0004-637X; 1538-4357 — doi:10.1086/322488 — arXiv:astro-ph/0011456
  2. ↑ 2,0 2,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  3. ↑ Crook A. C., Huchra J. P., Martimbeau N., Jarrett T., Macri L. M. Groups of Galaxies in the Two Micron All Sky Redshift Survey (инг.) // (unknown type) — 2007. — Vol. 655, Iss. 2. — P. 790–813. — doi:10.1086/510201 — arXiv:astro-ph/0610732
  4. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 2385.