Чулацаман тӀегӀо

NGC 144

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 144
Морфологический тип галактики Sb[1]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1886
Красное смещение 0,027132 ± 0,000108, 0,027132 ± 0,00011[2]
Созвездие Кит[d]
Изображение
Видимая звёздная величина 13,7
Каталожный код NGC 144, 2MASX J00312067-2238447, IRAS F00288-2255, MCG-04-02-016, ESO 473-23, PGC 1917, GSC 06414-00021, 6dFGS gJ003120.7-223845, ESO-LV 473-0230, NVSS J003120-223843, SGC 002851-2255.3, LEDA 1917, APMBGC 473-086-116, Gaia DR2 2348580515085198848
Первооткрыватель или изобретатель Фрэнк Муллер[d]
Прямое восхождение 0ч 31м 20,6586204456с[3]
Радиальная скорость 8131[4]
Склонение −22° 38′ 44,287239978″[3]
Расстояние от Земли 109,59[5]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 144 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь Frank Muller цӀе йолу Америкин астрономо, 66.04 см (26 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[6].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ Paturel G., Dubois P., Petit C., Woelfel F. Comparison LEDA/SIMBAD octobre 2002. Catalogue to be published in 2003 (инг.) — 2002.
  3. ↑ 3,0 3,1 Gaia Data Release 2 (инг.) / (not translated to en), European Space Agency — 2018.
  4. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  5. ↑ Crook A. C., Huchra J. P., Martimbeau N., Jarrett T., Macri L. M. Groups of Galaxies in the Two Micron All Sky Redshift Survey (инг.) // (unknown type) — 2007. — Vol. 655, Iss. 2. — P. 790–813. — doi:10.1086/510201 — arXiv:astro-ph/0610732
  6. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 144.