Чулацаман тӀегӀо

NGC 169

Мегавики чуьра гӀирс
NGC 169
Морфологический тип галактики Sb[1], SAab(x)[2]
Астрономическая эпоха J2000.0[d]
Дата открытия 1857 шеран 18 сентябрь
Красное смещение 0,015434, 0,015423[3]
Созвездие Андромеда (седарчийн гулам)
Изображение
Видимая звёздная величина 13,1[1]
Первооткрыватель или изобретатель Уильям Парсонс, 3-й граф Росс[d]
Каталожный код NGC 169, KPG 13, PGC 2202, UGC 365, IRAS 00342+2342, 2MASX J00365161+2359273, IRAS F00342+2342, 2MASX J00365169+2359268, KPG 13a, MCG+04-02-035, SDSS J003651.60+235927.5, APG 282, Z 479-44, Z 0034.2+2343, UZC J003651.7+235926, PSCz Q00342+2342, LEDA 2202
Радиальная скорость 4617[4][5]
Прямое восхождение 0ч 36м 51,611с[6]
Склонение +23° 59′ 27,37″[6]
Расстояние от Земли 97,72 ± 0,2[7][4], 97,72[4]
РУВИКИ.Медиа логотип Медиафайлаш РУВИКИ.Медиа чохь

NGC 169 — Дохкаллин а, седарчийн гуламийн а керла йукъара каталогехь йагарйина галактика.

Истори

И галактика дӀайиллинера шарахь William Parsons цӀе йолу Ингалсан астрономо, 182.88 см (72 дюйм) барам болу оптикан телескопан гӀоьнца[8].

Хьосташ

Билгалдахарш

  1. ↑ 1,0 1,1 SIMBAD Astronomical Database
  2. ↑ García-Benito R., Zibetti S., Sánchez S. F., Husemann B., de Amorim A. L., Castillo-Morales A., Fernandes R. C., Ellis S. C., Falcón-Barroso J., Galbany L. et al. CALIFA, the Calar Alto Legacy Integral Field Area survey (инг.) // Astronomy and Astrophysics / (not translated to en) — EDP Sciences, 2015. — Vol. 576. — P. 135–135. — ISSN 0004-6361; 0365-0138; 1432-0746; 1286-4846 — doi:10.1051/0004-6361/201425080 — arXiv:1409.8302
  3. ↑ Kochanek C. S., Pahre M. A., Falco E. E., Huchra J. P., Mader J., Jarrett T. H., Chester T., Schneider S. E. TheK‐Band Galaxy Luminosity Function (инг.) // The Astrophysical Journal / E. Vishniac — IOP Publishing, 2001. — Vol. 560, Iss. 2. — P. 566–579. — ISSN 0004-637X; 1538-4357 — doi:10.1086/322488 — arXiv:astro-ph/0011456
  4. ↑ 4,0 4,1 4,2 Tully R. B., Courtois H. M., Sorce J. G. Cosmicflows-3 (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2016. — Vol. 152, Iss. 2. — P. 50. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.3847/0004-6256/152/2/50 — arXiv:1605.01765
  5. ↑ Tully R. B. Galaxy groups: a 2MASS catalog (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2015. — Vol. 149, Iss. 5. — P. 171. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/149/5/171 — arXiv:1503.03134
  6. ↑ 6,0 6,1 Skrutskie M. F., Cutri R. M., Stiening R., Weinberg M. D., Schneider S., Carpenter J. M., Beichman C., Capps R., Chester T., Elias J. et al. The Two Micron All Sky Survey (2MASS) (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2006. — Vol. 131, Iss. 2. — P. 1163–1183. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1086/498708
  7. ↑ Tully R. B., Courtois H. M., Dolphin A. E., Fisher J. R., Héraudeau P., Jacobs B. A., Karachentsev I. D., Makarova L., Mitronova S., Rizzi L. et al. Cosmicflows-2: the data (инг.) // The Astronomical Journal / J. G. III, E. Vishniac — New York City: IOP Publishing, AAS, University of Chicago Press, AIP, 2013. — Vol. 146, Iss. 4. — P. 86. — ISSN 0004-6256; 1538-3881 — doi:10.1088/0004-6256/146/4/86 — arXiv:1307.7213
  8. ↑ NGC/IC(бил-боцу.). NGC 169.